Tarragona, zajęcia 6 czerwca

Sikorki

To były już  ostatnie zajęcia w Szkole Polskiej w Tarragonie w tym roku szkolnym. 
Postanowiliśmy przywołać już lato, a z nim zwyczaje świętojańskie (Noc Kupały) przypadające na najkrótszą noc w roku z 23 na 24 czerwca. 
Zwyczaje świętojańskie wywodzące się ze słowiańskich tradycji święto ognia, wody, słońca i miłości.
Przyniesione w ten dzień polne kwiaty, zioła, trawy, zboża wypełniły nasze szkolne stoły i od razu postanowiliśmy pleść wianki. Kiedyś dawniej  panny wyplatały wianki i puszczały je do wody a kawalerowie próbowali je wyłowić. 
Tego dnia dzieci poznały różne zioła oraz ich właściwości lecznicze. Nie zabrakło tymianku, szałwii, eukaliptusa, kopru, itd. 
Z wykorzystaniem kolorowych materiałów uczniowie wykonali sakiewki zapachowe z ziół, które mogą posłużyć jako naturalny zapach. Kiedyś bowiem wierzono iż zebrane zioła po poświęceniu miały chronić domostwa przed złymi mocami. 

W przerwie na śniadanie poznaliśmy legendę o „Kwiecie paproci”. Następnie wykonaliśmy rysunek i już wiemy że zakwita ona właśnie w noc świętojańską, a kto kwiat odnajdzie i zerwie będzie szczycił się bogactwem. 
Na zakończenie naszych zajęć wykonaliśmy karty prac, które wymagały od nas spostrzegawczości. Odbyliśmy też pogadankę o zbliżających się wakacjach oraz o ulubionym transporcie (statki i samoloty okazały się dla Sikorek najciekawsze)!

Dziękuję i do zobaczenia na zakończeniu roku szkolnego już za tydzień! 

Pozdrawiam, 
Gosia 

Orły

Ostatnie zajęcia edukacyjne w tym roku szkolnym rozpoczęliśmy razem z młodszą grupą. Tego dnia dzieci przyniosły do szkoły różne polne kwiaty i zioła. Mogliśmy powąchać, dotknąć i poczuć aromat przyniesionych skarbów. Uczniowie z chęcią uczestniczyli w takiej formie aktywności. Najpierw każde dziecko otrzymało drucik, na którym razem wspólnymi siłami zaplataliśmy przyniesione kwiatki, liście, zboża oraz dekoracje zrobione z bibuły. W ten sposób powstały przepiękne wianki. Brawo. Podczas śniadania obejrzeliśmy legendę o kwiecie paproci, a następnie zrobiliśmy aromatyczne sakiewki zapachowe.  Stworzyliśmy przepiękne kompozycje z szałwii, eukaliptusa, pędów i igieł sosny oraz innych roślin.  

Po powrocie do naszej klasy przeczytaliśmy legendę o kwiecie paproci oraz zapoznaliśmy się ze zwyczajem nocy świętojańskiej. Dowiedzieliśmy się, że noc z 23 na 24 czerwca jest najkrótszą w roku. Dawniej wierzono, iż w tą noc następuje oczyszczenie wody, a zebrane zioła mają szczególną moc leczniczą i magiczną. Od świętego Jana można było się kąpać w rzekach, jeziorach i stawach. Wieczór i noc świętojańska to pora cudów. Śmiałkowie o czystych sercach udawali się do lasu na poszukiwanie cudownego kwiatu paproci. Temu, kto go odnalazł, miał przynieść bogactwo, szczęście i dar przewidywania przyszłości. Młodzież zbierała się nocą, paliła ogniska i urządzała zabawy. Wierzono, że ogień i zebrane zioła mają moc odpędzania złych duchów. W tę noc panny wiły wianki z polnych kwiatów, przywiązywały je do deseczek, w środku ustawiały świece i puszczały na wodę. Jeśli wianek płynął bez przeszkód oznaczało to szybki ślub i szczęśliwe życie. Zaś zaplątanie się wianka w zarośla, zgaśniecie świecy lub utonięcie wianka wróżyło nieszczęście. Po takiej dawce informacji pokolorowaliśmy rysunek kwiatu paproci oraz wyszukaliśmy słowa w wykreślance związane z obchodami nocy kupały (wianki, paproć, ognisko, czary, sobótka).

Na zakończenie zajęć udaliśmy się do klasy Sikorek i tam wzięliśmy udział w interaktywnych quizach podsumowujących cały rok szkolny i naszą wiedzę na temat Polski oraz wysłuchaliśmy piosenki „Lato, lato” i obejrzeliśmy bajkę Bolek i Lolek jadą na wakacje. 

Zapraszamy na zakończenie roku szkolnego 13 czerwca.

Pozdrawiam,

Gabrysia