środa, 1 października 2014

Polecamy: „Środek kapusty”, Ewy Nowak

Najlepsza część kapusty 

Jeżeli czasem narzekasz na swoje dziecko, że jest niegrzeczne i dużo psoci - „Środek kapusty” Ewy Nowak, to książeczka, która musi trafić w Twoje ręce! Dziewczynka z papierowego świata autorki opowiadań i powieści dla dzieci i młodzieży, pomoże ci lepiej zrozumieć naturę małego rozrabiaki. Tytułowa bohaterka – Julka, jest doskonałym przykładem córki, która naprawdę sprawia kłopoty. Przyczyną jej potknięć nie jest złośliwość, ani złe nastawienie do otaczających ją ludzi, a raczej brak doświadczenia w obcowaniu ze światem. Jak każde dziecko, Julka ma w sobie dużo energii i wiele nie zawsze trafnych interpretacji rzeczywistości, w dziecinnej jeszcze główce. Jej starszy brat, Filip, często komentuje poczynania siostry, nazywając ją „głąbem”, a po otrzymaniu od rodziców zakazu używania tego słowa – „środkiem kapusty”. 
W domu na warszawskim Bródnie Julka i Filip mają dwoje niezwykle wyrozumiałych rodziców. Mama jest naprawdę ciepłą i cierpliwą osobą, która zawsze stara się odpowiadać na pytania ciekawskiej córki. Można z nią ratować żółwiom życie, a nawet iść do telewizji. Tata, to człowiek o łagodnym usposobieniu, który ma pokaźny brzuszek i równie duże poczucie humoru. Często podkreśla, jak bardzo jest dumny ze swoich dzieci. O Julce mówi, że „bije na głowę rówieśników” i chociaż dziewczynka nie do końca rozumie, co to znaczy – w swoich opowiadaniach z satysfakcją wspomina słowa taty. 
I rzeczywiście, pomijając niezwykłe zdolności do wpadania w tarapaty – Julka jest bardzo rezolutną dziewczynką, która w zabawach ze swoją najlepszą przyjaciółką, Asią, woli używać wyobraźni, niż plastikowych zabawek. 
„Środek kapusty” to lekka lektura o nieskomplikowanym słownictwie. Nie znaczy to jednak, że nie porusza ważnych tematów. Z prawie stustronicowej książeczki rodzice dowiedzą się, że rozmowa z dzieckiem jest ogromnie ważna. Nie można zostawiać pytań bez odpowiedzi i karać dziecko za psoty, nie dowiedziawszy się, czym były spowodowane. Różne sytuacje przedstawione przez Julkę pokażą również rodzicom, jak nauczyć się rozmawiać z dziećmi na trudne tematy. 
Ale nie tylko rodzice mogą wiele zaczerpnąć z Julkowych opowiadań. Lektura „Środka kapusty” pokazuje dzieciom, że nie wszystko należy rozumieć dosłownie. Młodzi ludzie dowiedzą się również, że należy szanować uczucia innych, a także zrozumieją, dlaczego „rodzeństwo powinno na sobie polegać”. 
Ta propozycja Ewy Nowak, to doskonały pomysł na wspólne czytanie rodzica z dzieckiem. Przedstawione tutaj sytuacje aż proszą się o dyskusje. Zgłębianie treści ułatwia duża czcionka, a o poczucie estetyki dbają przyjemne dla oka obrazki. Najbardziej niezwykłe w tej pozycji jest jednak to, że dostarcza ogromną dawkę humoru czytelnikom w każdym wieku. Lepiej zatem, przed przystąpieniem do lektury przygotować chusteczki, bo istnieje duże prawdopodobieństwo popłakania się ze śmiechu. 

Aneta Młynarczuk

czwartek, 25 września 2014

Polecamy: „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińśkiego

„Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec…”

Zanim sięgniesz, Drogi Rodzicu, po „Kamienie na szaniec” powinieneś mieć na uwadze przede wszystkim wiek i wrażliwość Twojego dziecka. Nieprzypadkowo zasugerowana książka Aleksandra Kamińśkiego jest obowiązkową lekturą dopiero w gimnazjum. „Kamienie na szaniec” to powieść, która wzrusza, a momentami przeraża. To również powieść, do której chętnie się wraca z uwagi na przekaz uniwersalnych i wartościowych treści. Honor, ojczyzna, przyjaźń to nieliczne z wielu wartości wypracowanych przez bohaterów lektury. Alek, Zośka i Rudy to postacie nietuzinkowe; postacie, które potrafiły wcielić w życie dwa ideały: braterstwo i służbę. Braterstwo względem przyjaciół, służbę wobec ojczyzny. 
Alek – wielbiciel kina o niebieskich oczach i bujnej czuprynie, Rudy – inteligentny i utalentowany artystycznie piegus oraz Zośka - wszechstronnie uzdolniony chłopak o dziewczęcej urodzie i zdolnościach organizacyjnych. Wszyscy trzej byli odpowiedzialni za wytworzenie pięknej historii młodego Polaka, Polaka – wzoru, Polaka- harcerza, który musiał zmierzyć się z trudami II wojny światowej. 
1939-1943 to lata, w jakich toczy się akcja powieści, zapamiętane głównie jako okres niepewności i grozy. W środowisku harcerskim Alka, Zośki i Rudego, czasy te przeżywało się inaczej. „Wiosna życia i wiosna wokół”- takie hasło przyświecało ich życie. Zapominają, że zewsząd czyha śmierć. 
Zespół harcerzy „Buków”, do którego należeli, wyróżniał się z tłumu, bo żył swoim życiem. Każdy z chłopców miał ambitne plany, które w brutalny sposób przerywa wybuch wojny. W burzy i we mgle, wysportowani, zdolni osiemnastoletni harcerze muszą zmierzyć się z obliczem okupowanej Warszawy, w tym ze śmiercią bliskich im osób. Wojna zmusiła ich do podjęcia się różnych prac, w tym do związania się z akcją Małego Sabotażu. 
Charakterystyczne i wyjątkowe w tych postaciach jest to, że ich sposób życia, ich prostota i naturalność w niczym nie zdradzały nieposkromionej siły i męskości. Na ukształtowanie charakteru i postaw chłopców wpływ miało środowisko, w którym się wychowywali. W owym czasie istniała w Warszawie dobra szkoła, która motywowała do samokształcenia. Rodziny bohaterów także zapewniały wyjątkowo szczęśliwe, jak na tamte czasy, warunki do rozwoju. Warunki te w połączeniu z rodzącą się prawdziwą przyjaźnią, ułatwiły kształtowanie się silnych osobowości, które jednak nie miałyby aż tak dużej mocy bez silnej woli każdego z chłopców z osobna. „Człowiek jest bardzo silny, zawsze wierzy w lepsze i szczęśliwsze jutro” to zdanie do zapamiętania nie tylko dla tych, którzy powieść już przeczytali, ale i dla tych, co z pewnością niebawem po nią sięgną. 

Katarzyna Krawczyk

poniedziałek, 22 września 2014

Zapisy do Klubu Malucha w Barcelonie

Zapraszamy do Klubu Malucha!

Klub Malucha przy Szkole Polskiej w Barcelonie to projekt zaadresowany do rodzin, które chciałyby, aby ich pociechy zaczęły swoją przygodę ze Szkołą Polską po ukończeniu pierwszego roku życia. 

Klub Malucha to zajęcia edukacyjne, podczas których najmłodsze dzieci (12-36 miesięcy) w towarzystwie rodziców i opiekunów, będą mogły rozwijać swoje umiejętności społeczne, językowe, ruchowe i artystyczne. 

Zajęcia będą odbywały się w sobotnie ranki od godziny 10.00 do 12.30, dwa razy w miesiącu, zgodnie z kalendarzem Szkoły Polskiej w Barcelonie. 

Pierwsze spotkanie odbędzie się 11 października 2014.

Liczba miejsc w grupie jest ograniczona!!! 

Zapisy i szczegółowe informacje: 
Ewa Hojna 
Telefon: +34 644407101 
e-mail: ewa.hojna@gmail.com

Sprawozdanie z zajęć z 20 września w Barcelonie

Poziomki 

W piękną słoneczną sobotę, 20 września 2014 roku, Poziomki przywitały nowy rok szkolny w Szkole Polskiej w Barcelonie.
Spotkanie rozpoczęliśmy od oficjalnego powitania dzieci, rodziców i nauczycieli w auli szkolnej po czym przeszliśmy do kolorowej, poziomkowej sali. W sali zajęcia rozpoczęliśmy od zabawy która pozwoliła nam się nieco lepiej poznać i ze sobą oswoić. Dzieci były bardzo dzielne oraz dość szybko zaaklimatyzowały się w grupie Poziomek.
Przez większą część zajęć towarzyszyła nam chusta animacyjna (duża, bajecznie kolorowa), dzięki której uczyliśmy się działać w grupie. Następnie nastąpił czas na drugie śniadanie po którym utrwaliliśmy imiona piosenką, którą będziemy rozpoczynać kolejne zajęcia. Przyszedł czas na chwilę odpoczynku i na bajkę przy opowiadaniu której dzieci biorą czynny udział.
Na samym końcu zajęć nastąpiło pożegnanie się z dziećmi ( żegnamy rączki- machamy rączkami).
Tekst przywitania:

Witaj (imię). x3
Wszyscy Cię kochamy. x2
Bądź wśród nas. x2

Na następne zajęcia prosimy, aby dzieci przyniosły:
- zdjęcie z wakacji ( do zwrotu wraz z wykonaną przez dziecko ramką),
- pamiątkę z wakacji

Dziękujemy i do zobaczenia w sobotę,

 Kasia i Iga

Tęcza 

Pierwsze tegoroczne spotkanie w Szkole Polskiej grupa Tęcza spędziła w wakacyjnym nastroju.
Po wstępnej części organizacyjnej grupa zgromadziła się w sali. Powitaliśmy wszystkich wesoło, a w szczególności nowo przybyłe dzieci, które czuły się trochę onieśmielone. Po odczytaniu listy obecności dzieci wykonały kolorowe identyfikatory z imionami. Użycie tych plakietek polepszyło komunikację i współpracę w grupie. Podczas pracy plastycznej nawiązała się żywa rozmowa na temat minionych wakacji. Dzieci opisywały miejsca, które odwiedziły oraz osoby, które im towarzyszyły. Wszystkie rysunki były piękne i oryginalne. Zjedliśmy drugie śniadanie odpoczywając troszkę. Resztę czasu poświęciliśmy na różne zabawy grupowe, integracyjne, ruchowe. Uczyliśmy się na pamięć piosenki "Kolorowe kredki".
W wesołym i rozśpiewanym nastroju rozeszliśmy się do domów.

Marysia i Monika

Jarzębina

Pierwsze w tym roku szkolnym zajęcia grupa Jarzębina spędziła jeszcze w lekko wakacyjnym nastroju. Po powitaniu przeszliśmy do zabawy zapoznawczej polegającej na rzucaniu piłki i podawaniu swego imienia. Kiedy już wszyscy kilkakrotnie się przedstawili, utrudniłyśmy zabawę i teraz należało podać imię osoby, do której rzucaliśmy piłkę.
Przypomnieliśmy sobie temat przewodni minionego roku, czyli ciekawe miejsca w Polsce. W nawiązaniu do tematu, wspólnie rozwiązaliśmy krótki test dotyczący geografii Polski, ciekawostek turystycznych oraz legend związanych z niektórymi z polskich miast.
W tym roku chcemy wprowadzić kilka "nowości", min. będziemy oceniać dzieci za pracę na zajęciach i w domu. Chciałybyśmy także aby dzieci więcej czytały po polsku. Dlatego też ich zadaniem będzie przeczytanie jednej z lektur, które im przygotujemy. W miarę możliwości będziemy przeprowadzały sprawdziany a na zakończenie semestru zrobimy egzamin.

Pozdrawiamy,

Anna Lintner i Barbara Starczewska





niedziela, 21 września 2014

Teczka rocznicowa 2014

Na początku września otrzymaliśmy bardzo ciekawy materiał edukacyjny do wykorzystania podczas zajęć w Szkole Polskiej w Barcelonie. 

Fundacja Oświata Polska za Granicą przesłała nam Teczkę rocznicową 2014, która zwiera: materiały dotyczące: Powstania Warszawskiego (m.in. reprinty dwóch plakatów powstańczych), Jana Karskiego (portret, film animowany „Posłaniec z piekła”), Tekę „Polacy ratujący Żydów w latach II wojny światowej”, grę edukacyjną „Pamięć’39, książeczkę Michała Rusinka „Rok 1989” oraz inne wydawnictwa drukowane i multimedialne.
 
Materiały z pewnością nam pomogą w prowadzaniu zajęć w grupie starszej oraz wzbogacą szkolną bibliotekę. 
Przy okazji rozpoczęcia nowego roku szkolnego przygotowaliśmy wystawę dotyczącą historii Polski XX wieku i przedstawiliśmy rodzicom i dzieciom materiał Teczki rocznicowej. Pieczę nad tym cennym zbiorem objęła Pani Ania, nauczycielka Jarzębiny. Jeżeli któryś z rodziców jest zainteresowany wypożyczeniem materiału proszę o kontakt z Panią Anią.

Konferencja w Lublinie

Od 8 do 10 września uczestniczyliśmy w międzynarodowej konferencji na temat nowych programów Erasmus Plus 2014-2020 zorganizowanej przez Wyższą Szkołę Przedsiębiorczości i Administracji w Lublinie. 
Na konferencję przyjechały też osoby z Islandii, Wielkiej Brytanii, Czech, Słowacji, Turcji, Walencji, Katalonii, reprezentujące różnego rodzaju organizacje związane z kulturą i edukacją. 
Przez ten czas nawiązaliśmy sporo ciekawych kontaktów. Spotkanie to umożliwiło również wymianę doświadczeń, pomysłów, oczekiwań i planów na przyszłość. 
Poza tym przygotowaliśmy i przedstawiliśmy prezentację na temat kultury katalońskiej, która wzbudziła spore zainteresowanie.

Ewa i Ania

wtorek, 16 września 2014

Rozpoczęcie roku szkolnego i pierwsze zajęcia w Szkole Polskiej w Barcelonie

Drodzy Rodzice,

Zapraszam Was i Wasze dzieci na rozpoczęcie nowego roku szkolnego oraz na pierwsze zajęcia w Szkole Polskiej w Barcelonie, które odbędą się 20 września. Tym razem spotykamy się wszyscy o godz. 11.00. Po krótkim przywitaniu i ogłoszeniu kilku informacji, dzieci i nauczyciele rozejdą się do sal lekcyjnych. Ja będę do Waszej dyspozycji i chętnie odpowiem na pytania. Zajęcia kończą się o godz. 13.20. 

Do zobaczenia,

Ewa Hojna

poniedziałek, 1 września 2014

Język przeobrażony

Wzajemne oddziaływanie dwóch czy więcej języków, którymi posługują się np. osoby bilingwalne, polilingwalne, a co jest charakterystyczne dla imigrantów i emigrantów, ma pewne konsekwencje. Języki na siebie wpływają i ich fleksja, składnia czy stylistyka mogą ulegać przeobrażeniom.
Moment wpływania na siebie dwóch języków nazywany jest kontaktem językowym. W jego wyniku mają miejsce takie zjawiska jak: transfer negatywny i pozytywny, interferencja, zapożyczenia, kalki językowe, przełączanie kodów, interjęzyk, integracja. 
Pojęcie transferu oznacza przeniesienie z jednego języka na drugi pewnych nawyków wyuczonych podczas nabywania tego drugiego. Transfer jest negatywny wtedy, kiedy prowadzi do błędu językowego w nowym języku. Dzieje się tak, ponieważ użytkownik przenosi np. struktury języka pierwszego na drugi. Pozytywny ma miejsce wtedy, kiedy np. umiejętność budowania tekstu i wypowiedzi w konkretnym gatunku przenosi się na taką samą umiejętność w języku drugim. Zapożyczenia są to pewne elementy przejęte z języka obcego w postaci wyrazów, sufiksów lub prefiksów, głosek lub fonemów. Kalka językowa jest to wyraz lub wyrażenie zaczerpnięte z języka obcego, ale utworzone za pomocą rodzimych elementów językowych. Rozróżnia się kalki leksykalne (wyrazowe i frazeologiczne) oraz gramatyczne. W wyniku stosowania zapożyczeń i kalk językowych może powstać interjęzyk, czyli język mieszany, mocno uproszczona wersja języka docelowego, charakteryzująca się własną gramatyką. Aby można było mówić o interjęzyku, dwa języki muszą na siebie wpływać, a ich użytkownik musi wytwarzać swój idiolekt. Interjęzyk może również powstać jako rezultat transferu negatywnego, kiedy używa się obu języków dla zatarcia wrażenia niekomunikatywności. Wówczas, mówiąc pierwszym językiem, wstawia się zapożyczenia bądź cytaty z drugiego. Ma to również zastosowanie w przypadku odwrotnym, gdy stosuje się pożyczki z języka macierzystego. Na interjęzyk składają się trzy typy reguł: reguły języka ojczystego, reguły języka obcego oraz reguły idiolektalne przynależne tylko danej osobie. Jest to o tyle ryzykowne, o ile może prowadzić do zamrożenia kompetencji – skoro potrafi się komunikatywnie porozumieć, przestaje rozwijać się językowo. Bywa też, że cała społeczność zatrzymuje się na pewnym etapie znajomości językowej i posługuje się interjęzykiem. Interjęzyk zawiera często realizacje błędne, a także znacznie uproszczone, szczególnie w sytuacji braku wiedzy w zakresie drugiego języka. Wreszcie, długotrwałe używanie uproszczonej gramatyki i ograniczonego słownictwa prowadzi do powstania pidżynu. 
Podsumowując, skutkami bilingwizmu są mi.in. zapożyczenia, dotyczące również składni i konstrukcji słowotwórczych, częste odmienianie wyrazów w języku drugim według paradygmatów języka ojczystego, umiejętność przełączania się między językami w obrębie dwóch kodów (code-switching, czy code-mixing). Może ono być fragmentaryczne i stosowane świadomie, a wtedy będzie miało postać gry językowej. Przełączanie może również być całościowe – kiedy dziecko rozmawia z jednym rodzicem w innym języku niż z drugim. 

Małgorzata Walczak
Źródła: 
1. S. Dubisz, Język polski poza granicami kraju, Opole 1977. 
2. E. Lipińska, Język ojczysty, język obcy, język drugi: wstęp do badań dwujęzyczności, Kraków 2003. 
3. U. Żydek-Bednarczuk, Bilingwizm w badaniach glottodydaktycznych, społecznych i kulturowych, w: Sztuka czy rzemiosło? Nauczyć Polski i polskiego, red. A. Achtelik, J. Tambor, Katowice 2007.