Barcelona, zajęcia 14 listopada
Ależ to był radosny słoneczny choć jesienny dzień w naszym Klubie Malucha! Odwiedziła nas Wiewiórka Ulka, która razem z Jeżem Jurkiem zabrała nas na jesienną podróż do lasu. Opowiedzieliśmy sobie bajkę o ich leśnych przygodach Jurka i Ulki i dowiedzieliśmy się, jak należy bezpiecznie zachowywać się w lesie. Ćwiczyliśmy także ważne zasady bezpieczeństwa – zareagowaliśmy na hasło „STOP”, uczyliśmy się zatrzymywać, słuchać i podchodzić do pani lub rodziców na zawołanie. Wszystko oczywiście w formie wesołej zabawy.
Nie zabrakło naszych ulubionych piosenek, wspólnego śpiewania, tańców i zabaw przy muzyce. Dla naszej Zuzi przygotowaliśmy również specjalną piosenkę „Była sobie żabka mała”. Było mnóstwo uśmiechów, tupania i klaskania.
Nasze małe rączki miały również pełne ręce pracy podczas jesiennej twórczości – każde dziecko pokolorowało swój obrazek w pięknych, jesiennych barwach. Nie zabrakło też wesołych zabaw z kolorową chustą, która dostarczyła nam mnóstwo radości.
Na zakończenie Wiewiórka Ulka zaprosiła nas na masażyki. Przygotowaliśmy plecki na leśną przygodę: Masażyk „Wiewiórka i zapasy” (który można potrenować w domu)
“Biegała wiewióreczka po lesie (szybkie stukanie opuszkami palców po plecach)
Znalazła wielkiego orzecha (zatoczenie całą dłonią dużego koła na plecach)
Schowała go głęboko w dziupli (delikatne włożenie palca za kołnierzyk lub pod pachę)
A potem przykryła go miękkim ogonkiem” (gładzenie pleców całą otwartą dłonią)
A na koniec pobawiliśmy się jeszcze w masażyk „Raz, dwa, trzy”:
Raz, dwa, trzy, raz, dwa, trzy,
Masuję policzki, pomasuj i ty.
Raz, dwa, trzy, raz, dwa, trzy,
Masuję uszka, pomasuj i ty.
Raz, dwa, trzy, raz, dwa, trzy,
Zamykam oczka, zamknij i ty!
To był dzień pełen muzyki, przytulania, wspólnej zabawy i małych odkryć. Nasze maluchy jak zawsze spisały się wspaniale! Dziękujemy za wspólnie spędzony czas i już nie możemy doczekać się kolejnych przygód.
Pani Dominika
Poziomki
Sobotnie zajęcia klasycznie rozpoczęliśmy od swobodnej zabawy i rysowania. Bardzo cieszy nas, że dzieci coraz pewniej czują się w swojej grupie. Wchodzą do sali z większą odwagą i swobodą, bez tej początkowej niepewności. Widać, że zaczynają traktować ją jak swoje miejsce, w którym dobrze się czują. Pojawiają się też pierwsze sympatie i małe przyjaźnie, co szczególnie miło obserwować.
Po wspólnej zabawie rozpoczęliśmy zajęcia naszą piosenką powitalną, a następnie
usiedliśmy na kolorowych kropkach, żeby przypomnieć sobie temat poprzedniego spotkania, czyli niepodległość. Ponieważ jest to dość trudne słowo dla naszych najmłodszych, pani Magda wyjaśniła je w prosty sposób, mówiąc, że są to takie urodziny Polski!
Później przyszedł czas na mały test z kciukami! Zadawałyśmy dzieciom różne pytania
dotyczące przyjaźni, a ich zadaniem było pokazać kciuk w górę, jeśli się zgadzają, lub w dół, jeśli ich odpowiedź brzmiała „nie”. Poziomki poradziły sobie z tym zadaniem naprawdę świetnie! Na koniec tej części usiedliśmy w kole i rozpoczęliśmy zabawę w „Kółko przyjaźni”. Podawaliśmy sobie piłkę, a osoba, która ją otrzymała, wymyślała zabawną minę, którą następnie musiała powtórzyć cała grupa.
śniadania! Zrobiliśmy więc przerwę na wspólny posiłek, a po nim przyszedł czas na
swobodną zabawę. W jej trakcie rozpoczęliśmy również naszą pracę plastyczną, czyli
Drzewko Przyjaźni.
Kolejnym punktem była część ruchowa i integracyjna zajęć. W części ruchowej skupiliśmy się na ćwiczeniu uważności oraz szybkiego reagowania na sygnały dźwiękowe i słowne. Podczas zabawy przy muzyce „Gdzie jest mój przyjaciel?” dzieci doskonaliły refleks i umiejętność sprawnego dobierania się w pary na hasło „przyjaciel!”. Z kolei w trakcie rymowanki ruchowej "Jesienna rozgrzewka" pracowaliśmy nad koordynacją wzrokowo-ruchową, naśladowaniem gestów oraz kontrolą własnego ciała i wyciszeniem ruchu na komendę „STOP!”.
sięgały po kartki i kredki, tworząc własne rysunki, a także oddawały się zabawom
konstrukcyjnym. Budowanie z klocków magnetycznych okazało się nie tylko wspaniałą
okazją do wspólnego planowania, ale przede wszystkim doskonałym ćwiczeniem motoryki małej.
towarzystwie!
Magda, Ewa i Amelia
Jagódki
Nasze pierwsze listopadowe zajęcia rozpoczęliśmy od swobodnego rysowania, które pozwoliło dzieciom spokojnie wejść w rytm spotkania i rozbudzić kreatywność. Następnie przeszliśmy do głównego tematu dnia - zwierząt przygotowujących się do zimowego snu. Wspólnie zastanawialiśmy się, które zwierzęta zapadają w sen zimowy, dlaczego to robią i gdzie znajdują schronienie na ten czas. Poznane zwierzątka stały się również bohaterami naszych rysunków.
Rozruszani plastycznie i ośmieleni do rozmowy przeszliśmy do zabawy ruchowej. Zanim jednak zaczęliśmy, dzieci musiały odpowiedzieć na pytanie : czym właściwie jest ruch! Sprawdzaliśmy to w praktyce, na przemian poruszając się i zastygając w bezruchu, niczym zamrożeni.
Następnie nasze Jagódki pokazywały charakterystyczne ruchy dla sześciu zwierząt, które zimują w Polsce i zapadają w zimowy sen: niedźwiedzia, świstaka, motyla, ropuchy, jeża i żmii. Gdy na ekranie pojawiały się zdjęcia zwierząt, dzieci szybko przemieszczały się po sali naśladując jego sposób poruszania się. Okazało się, że Jagódki są świetnymi naśladowcami zwierząt! Całej zabawie towarzyszyła wesoła muzyka.
Po tej porcji aktywności zabraliśmy się za pracę plastyczną. Tym razem naszym zadaniem było stworzenie własnego niedźwiedzia brunatnego. Najpierw dzieci musiały ostrożnie wydrzeć z papieru wydrukowany kształt misia - ćwiczenie to wymagało nie lada precyzji i cierpliwości. Następnie przystąpiły do kolorowania, aby z białego niedźwiedzia polarnego stworzyć brunatnego misia, jakiego można spotkać w polskich lasach. Na szczęście brązowych kredek wystarczyło dla wszystkich. Na koniec, za pomocą kleju, przykleiły naszym niedźwiadkom oczy i pyszczki.
Pozostając w świecie zwierząt, przenieśliśmy się następnie na wieś. Na tablicy czekała na nas pusta łąka, którą mieliśmy wspólnie zamienić w tętniącą życiem wiejską zagrodę. Każde dziecko, które znało nazwę zwierzaka, roślinę lub inny element wiejskiego krajobrazu, mogło umieścić odpowiedni obrazek na tablicy. Wszystkie nasze maluchy wszystko wiedziały . Super. Naszą zabawę urozmaiciliśmy dodatkowymi zagadkami dotyczącymi poznawanych przedmiotów , które znajdują się w gospodarstwach rolnych . Szybko okazało się, że Jagódki doskonale znają słownictwo związane z wsią, dlatego chętnych do odpowiedzi nie brakowało.
Nasza wspólnie stworzona zagroda wiejska pozostała na tablicy do końca zajęć, a my przeszliśmy do spokojniejszej, indywidualnej pracy z książkami. Tym razem poznaliśmy wygląd i brzmienie polskiej litery „K” oraz ćwiczyliśmy zapisywanie trzech słów: „kot”, „kubek” i „kaktus”. Następnie wykonaliśmy jeszcze kilka dodatkowych zadań, które dzieci mogły zabrać ze sobą do domu.
Po dniu pełnym rysowania, ruchu, odkrywania świata zwierząt i nauki nowych słów zakończyliśmy nasze spotkanie. Nie zabrakło ani dobrej zabawy, ani okazji do ćwiczenia języka polskiego!
Wyciszeni i z uśmiechami na twarzach wróciliśmy do domów.
Dziękujemy za wspólnie spędzony czas i do zobaczenia na kolejnych zajęciach!
Gosia, Małgosia i Oliwia
Śliweczki
Tradycja dawna, co serca raduje,
W każdym kawałku Wielkopolską smakuje.
Bo choć kalorii ma w sobie bez liku,
Nikt się nie oprze temu smakołykowi!
Kiedy listopad w Poznaniu zawita,
A wiatr po bruku liście zamiata,
Zapach wanilii i białego maku
Wciąga przechodniów na słodkim szlaku.
Śliweczki od 3 lat już podróżują podczas naszych sobotnich zajęć. Zapytane co pamiętają z naszych „podróży” sprawnie odszukały miejsca na mapie, które wspólnie odwiedziliśmy. Wymienialiśmy miasta i legendy z nimi związane. Były to Warszawa, Gdańsk, Kruszwica, Zakopane, Toruń, Wrocław, Lublin, Bielsko Biała, Łódź odwiedziliśmy mniejsze miasta jak Lipnica Murowana i Koniaków. Dzieci bardzo miło wspominały odwiedziny miast gdzie powstawały bajki rysunkowe i filmy animowane.
Nie przestajemy poznawać naszej pięknej bogatej w tradycję i kulturę Polski. Tym razem poznaliśmy tradycję jaka pielęgnowana jest w Poznaniu i regionie.
Marcin z Tours został uznany za świętego z powodu swojej niezwykłej dobroci oraz skromnego życia.
Marcin nie miał przy sobie pieniędzy, więc zdjął swoją grubą żołnierską pelerynę, przeciął ją mieczem na dwie równe części i jedną z nich okrył ubogiego – niezwykły gest z 388r. został w pamięci kolejnych pokoleń.
11 Listopada to w Polsce Święto Niepodległości, które cała Wielkopolska łączy ze świętowaniem Dnia Św. Marcina– data pogrzebu biskupa, prezentując bogatą tradycję ludową i kulinarną związaną z tym regionem.
Tradycja kulinarna tego święta to: rogale świętomarcińskie i gęsina na św. Marcina zgodnie z przysłowiem „Na świętego Marcina najlepsza gęsina”.
Kolorowanka Marcina na koniu i biedak, który otrzymuje płaszcz i kolorowanka rogal pomogły nam utrwalić i podsumować to, co zapamiętaliśmy z prezentacji i opowieści, a potem zajęliśmy się prawdziwym warsztatem kulinarnym wytwarzając z dostępnych w Hiszpanii produktów rogale.
Dzieci z wielkim zaangażowaniem włączyły się w wytwarzanie rogala. Otwieranie, nazywanie produktów, wąchanie ich, dzielenie jajka na biało i żółtko, mieszanie składników to czynności, które zawsze otwierają ciekawość dzieci i sprawiają im wielką radość. Nakładanie makowej masy za pomocą tuby z woreczków również było odebrane przez dzieci z wielką emocją. Powstały duże rogale z obfitym nadzieniem maku, mielonych migdałów, rodzynek, żółtek i ubitych przez dzieci białek, którymi również pokryty był rogal, żeby po wypieczeniu (w domu) miał piękny kolor.
Pamiętaliśmy o święcie narodowym całej Polski, Święcie Niepodległości 11 Listopada. Wracając pamięcią do poprzednich zajęć, kiedy poznawaliśmy narodowe symbole Polski podczas tej części zajęć wykonaliśmy mini książeczkę zawierającą: 4 zwrotki Hymnu, krótką jego historię oraz ważne informacje jak należy zachować się podczas śpiewania. Dzieci otrzymały przygotowany dla nich gotowy format, który po wycięciu złożyły w małą książeczkę i teraz już zawsze będą mogły po nią sięgnąć. W postawie „baczność” na tle biało- czerwonym zaśpiewaliśmy 1 zwrotkę Hymnu co było bardzo wzruszające. Dzieci naprawdę śpiewały i umiały się zachować. Po odśpiewaniu zrobiliśmy sobie radosne, pamiątkowe zdjęcie.
Pełne pracy i emocji zajęcia dobiegły końca. Śliweczki wybiegły ze swoimi rogalami tłumacząc rodzicom to, o co prosiłam żeby zapamiętały, że rogale są surowe, trzeba je upiec i dopiero można zjeść.
Dziękujemy dzieciom za super aktywność i pracowitość.
Pozdrawiamy serdecznie,
Joanna Tylek i Praktykanta Żaneta
Malinki
W grupie Malinek mieliśmy wyjątkowych Gości . Pana Artura Gębkę , psychologa, terapeutę i jednocześnie pisarza książek dla dzieci, młodzieży i dorosłych oraz Pana Grzegorza Hryniszaka z Fundacji " Cała Polska czyta dzieciom" . To był dzień pełen ciekawych opowieści, wspólnej zabawy i odkrywania tajemnic.
Spotkanie rozpoczęliśmy od krótkiego przedstawienia się i integracji. Każde dziecko opowiedziało kilka słów o sobie, zdradzając, co lubi i ile ma lat. Następnie pan Artur przeczytał dzieciom bajkę o zwierzętach, która wprowadziła nas w świat wyobraźni . Była to opowieść o zwierzętach, które spotkały tajemnicze stworzenie. Bohaterowie utworu rozmawiając ze sobą, opisywali jego wygląd, zdradzając kolejne szczegóły, takie jak długa szyja, długie uszy czy krótkie nogi. Zadaniem dzieci było uważne słuchanie tych wskazówek i narysowanie zwierzęcia zgodnie z własną wyobraźnią. Kiedy wszystkie prace były gotowe, wspólnie przyglądaliśmy się rysunkom i próbowaliśmy odgadnąć, jakie zwierzę kryje się za tajemniczym opisem. Rozwiązaniem zagadki okazała się alpaka! Dla Malinek, warsztaty czytelnicze z autorem książek to niezwykłe przeżycie i z pewnością zapamiętają to spotkanie na długo.Po twórczych zajęciach przyszedł czas na śniadanie, a następnie zabawy na świeżym powietrzu. Na boisku Malinki zamieniły się w pająka i muchy, bawiąc się w pełną emocji zabawę w „Pająka łapiącego muchy”. W drugiej części zajęć najpierw uczciliśmy Narodowe Święto Niepodległości 11 Listopada, odśpiewaliśmy Hymn Polski , a następnie w patriotycznym duchu przenieśliśmy się w odległe czasy i poznawaliśmy legendy związane z początkami państwa polskiego. Usłyszeliśmy opowieść o Piaście Kołodzieju, poznaliśmy historię niegodziwego Popiela, którego – według legendy – zjadły myszy, a także dowiedzieliśmy się, jak Mieszko I zapoczątkował historię polskiego państwa.
Na zakończenie poznaliśmy legendę o Władysławie Łokietku i pająku, który pomógł mu ukryć się w grocie przed wojskami Wacława II. Podsumowaniem była praca plastyczna z części historycznej spotkania.
To był niezwykle interesujący dzień, pełen nowych wiadomości, kreatywnych zadań i radosnej zabawy. Dziękujemy panu Arturowi za odwiedziny, wspólnie spędzony czas i mnóstwo inspirujących opowieści!
Bardzo dziękujemy naszym Gościom za prezenty w postaci książek omawianych na warsztatach czytelniczych w grupie Malinki i Jarzębina . Książki oczywiście zostaną wpisane do katalogu naszej szkolnej biblioteki i chętni uczniowie będą mogli je wypożyczyć i przeczytać.
Bardzo dziękujemy Malinkom za obecność i zaangażowanie,
Maria Kołomyjec i Noa
Jarzębina
Są takie lekcje, po których trudno odpowiedzieć na pytanie: „Czego dziś się nauczyliśmy?”. Bo odpowiedź brzmi: bardzo wielu rzeczy naraz.
Tym razem zaczęliśmy od rozmowy o Dniu Niepodległości. Nie od dat i definicji, ale od zdjęć. Wspólnie przyglądaliśmy się fotografiom z obchodów i próbowaliśmy odpowiedzieć na pytanie, czym właściwie jest niepodległość. Padały różne odpowiedzi: wolność, własny język, możliwość decydowania o sobie, historia, tradycja. Każda kolejna myśl trafiała na tablicę, aż stworzyliśmy z nich wspólną definicję, zbudowaną przez samych uczniów.Żeby zrozumieć, dlaczego odzyskanie niepodległości było dla Polski tak ważne, cofnęliśmy się w czasie. Film o rozbiorach pozwolił spojrzeć na historię jak na opowieść o kraju, który zniknął z mapy Europy, ale nie zniknął z pamięci swoich mieszkańców. Później były ćwiczenia, mapa rozbiorów i zadania pomagające uporządkować nowe informacje, ale największe poruszenie wywołał „żywy kalendarz”. Uczniowie otrzymali daty i wydarzenia, a następnie musieli odnaleźć swoje pary i ustawić się na osi czasu.
Po krótkiej przerwie czekało nas spotkanie ze specjalnym gościem Arturem Gębką. Spotkanie zostało zorganizowane we współpracy z fundacją Cała Polska czyta dzieciom. Podczas spotkania omówiliśmy książkę pana Artura pt. „Dół”, w której autor w przystępny i bliski młodym czytelnikom sposób porusza temat depresji. Wspólnie czytaliśmy fragmenty, rozmawialiśmy o emocjach i o tym, że każdy czasem potrzebuje wsparcia. Było dużo pytań, refleksji i bardzo uważnego słuchania. To jeden z tych tematów, które zostają w pamięci na długo po zakończeniu zajęć.
Po warsztatach przyszedł czas na odrobinę ruchu, a później wróciliśmy do historii. Tym razem pomagała nam krzyżówka, dzięki której mogliśmy sprawdzić, ile wydarzeń i nazw zostało w głowach po wcześniejszych aktywnościach.
Na koniec stworzyliśmy wspólną pracę. Na czerwonym tle pojawił się biały orzeł, któremu brakowało piór w skrzydłach. Każde dziecko otrzymało kilka z nich i dokończyło zdanie: „Kocham Polskę, ponieważ…”. Z każdą kolejną odpowiedzią skrzydła stawały się coraz pełniejsze. Były wspomnienia rodzinnych spotkań, ulubionych miejsc, polskich tradycji, języka, przyjaciół i wakacji. Z pojedynczych słów powstał niezwykły obraz pokazujący, że nawet mieszkając daleko od Polski, można nosić ją bardzo blisko serca.
Na sam koniec zajęć zatrzymaliśmy się jeszcze przy trzech obrazach Jana Matejki: „Konstytucji 3 maja”, „Rejtanie” i „Stańczyku”. Szukaliśmy ukrytych emocji, symboli i historycznych odniesień. Rozmawialiśmy o tym, dlaczego na obrazach Matejki jest tyle napięcia, dramatu i ciężkich kolorów oraz jak malarstwo potrafi opowiadać o historii równie mocno jak książki.
Jak zwykle, nie było czasu na nudę. Historia, literatura, sztuka i kreatywne działania wypełniły nam całe przedpołudnie. Dziękujemy za wspólnie spędzony czas i do zobaczenia na następnych zajęciach!
Katarzyna











Komentarze
Prześlij komentarz