sobota, 30 lipca 2011

Pierwsze warsztaty metodyczne dla nauczycieli polonijnych w Barcelonie

Pierwsze warsztaty metodyczne dla nauczycieli polonijnych w Barcelonie

Szkoła Polska w Barcelonie zorganizowała 22 lipca: Pierwsze warsztaty metodyczne dla nauczycieli polonijnych, które odbyły się w lokalu Stowarzyszenia Kulturalnego Katalońsko-Polskiego w Barcelonie.

Tematy warsztatów:

1. Metody aktywizujące w nauczaniu - modyfikowanie metod do potrzeb nauczania polonijnego- Maria Kołomyjec (nauczycielka Szkoły Polskiej w Barcelonie, grupa dzieci młodszych)

Znacząca rola metod aktywizujących w procesie nauczania w szkołach polonijnych:

- rozwój kulturowych umiejętności ucznia

- rozwijanie umiejętności myślenia, pisania i słuchania

Przykłady metod aktywizujących doskonale nadających się do przeprowadzenia na zajęciach w szkołach polonijnych ( wybór niektórych):

- Metoda burzy mózgów ( metoda Osborna to tzw. fabryka pomysłów) - edukacja polonistyczna, społeczno - przyrodnicza.

- Mapa mentalna (pojęciowa) - przykładowa tematyka np. Święta Bożego Narodzenia, Moja Ojczyzna, Wielkanoc, Pory roku, wakacje, Moja rodzina.
Metoda listy pytań ( zabawa w wywiad) - edukacja np. polonistyczna.
- Gry i zabawy językowe ( układanie historyjek, dokończenie utworów, zabawy sytuacyjne)
- Linia czasu ( ta metoda pozwala przybliżyć dzieciom pojecie czasu) – historia, nauczanie społeczno-przyrodnicze

- Piramida priorytetów ( np. temat: Tradycje wielkanocne).

- Gry planszowe ( tworzone przez dzieci) - gry ortograficzne, krajoznawcze, przyrodnicze, historyczne, przygodowe.

Za stosowaniem metod aktywizujących przemawia wiele czynników. Do najważniejszych należy niewątpliwie to, że umożliwienie uczniom uczenia się poprzez działanie powoduje, że zapamiętują 90 % tego, co robią, gdyż w czasie wykonywania czynności angażują całych siebie: myśl, wolę, emocje i zmysły. Nauczanie wiec staje się jak najbardziej efektywne.

2. Nauczanie skierowane na indywidualne predyspozycje poznawcze dzieci. Czyli, jak zorientować się, jakim kanałem najłatwiej do dziecka trafić i jak tą wiedzę w praktyce wykorzystać - Karolina Zając (nauczycielka w Szkole Polskiej w Barcelonie, grupa dzieci starszych)

Jak sobie radzić

Moją część warsztatów poświęciłam zagadnieniu rozpoznawania preferencji poznawczych wśród uczniów. Starałam się przybliżyć na czym polegają kolejne etapy przyswajania nowych informacji ze względu na różne poziomy świadomości na przestrzeni, których krążą nasze myśli. Ostatecznie starałam się dokonać opisu 6 różnych typów umysłu, jakimi charakteryzować się mogą nasi uczniowie. Chciałam zwrócić uwagę, że adekwatnie do tego zróżnicowania, nauczyciel świadomy swoich własnych preferencji, powinien zawsze pamiętać o trzech językach myśli, jakimi na różnych poziomach świadomości, z różną biegłością posługują się umysły jego podopiecznych. Wzrok? Słuch czy może ruch? Który z tych języków jest najlepiej zrozumiały Dla Was?

Dziękuję za inspirującą wymianę doświadczeń i spostrzeżeń!

3. Jak sobie radzić trudnymi zachowaniami uczniów? - Basia Starczewska (nauczycielka w Szkole Polskiej w Barcelonie, grupa dzieci młodszych)

Treść:

  • Przyczyny i objawy trudnych zachowań uczniów;

  • Sztuka nawiązywania skutecznej komunikacji w relacjach: nauczyciel – uczeń;

  • Umiejętność budowania własnego autorytetu;

  • Szkolenie umiejętności odpowiedniego diagnozowania różnych zachowań;

  • Wskazanie odpowiednich metod i działań pracy z dzieckiem trudnym;

4. Rola pamięci oraz zastosowanie mnemotechnik w nauczaniu - Joanna Marzec (nauczycielka w Szkole Polskiej w Barcelonie, grupa dzieci starszych)
Celem prezentacji było zwrócenie uwagi na to, jak istotne jest aktywizowanie obu półkul mózgowych w procesie nauczania oraz jak ważne jest systematyczne powtarzanie materiału, często tak pomijane w nauczaniu. Zapoznaliśmy się z zasadami funkcjonowania pamięci oraz półkul mózgowych, które jak wiemy - diametralnie się od siebie różnią.
Zajęcia powinny być oparte na tworzeniu jak największej ilości "połączeń nerwowych" czyli jednym słowem - skojarzeń pomiędzy obiema półkulami. Nauka poprzez ruch, zajęcia artystyczne, skojarzenia, wzrok, rytm, rysunek, dźwięk, śpiew tworzy takie właśnie skojarzenia i sprawia, że wiedza zostaje zapamiętana, nasza prawa półkula "nie nudzi się", a powstałe skojarzenia funkcjonują "pomiędzy" obiema półkulami. Im więcej owych skojarzeń, tym lepsze i trwalsze zapamiętywanie.
Powiedzieliśmy sobie także o ważności emocji w nauczaniu: czy jest to literatura, geografia czy kolejna postać historyczna: ważne, aby wiedza ta wzbudzała emocje w uczniach, zaciekawiała, często pozwalała uczniom identyfikować się z tematem, nawiązywała do życia uczniów, wzbudzała emocje poprzez artystyczne odzwierciedlenie w przestrzeni szkolnej podczas zajęć np. twórcza inscenizacja wiersza, czytanie wiersza szeptem, wykrzyczenie wiersza, umieszczanie siebie na "osi czasu" (w przypadku postaci historycznych), taniec i improwizacja ruchowa podczas omawiania utworów, operowanie obrazami, dźwiękiem, materiałami multimedialnymi. Powierzanie ról, w których uczeń może się spełniać i realizować.

5. Dobór celów, treści, metod nauczania w projektowaniu efektywnych zajęć edukacyjnych w szkołach polonijnych. Wielojęzyczność u dzieci - Magdalena Pacześniak (nauczycielka w Szkole Polskiej w Barcelonie, grupa dzieci młodszych)

W swojej prezentacji przedstawiłam zagadnienia, na które należy zwrócić szczególna uwagę podczas przygotowania i prowadzenia zajęć edukacyjnych z dziećmi w wieku przedszkolnym, które uczęszczają do Szkoły Polskiej.

Na wstępie krótko przedstawiłam predyspozycje i możliwości dzieci w wieku 3- 6 lat. Następnie skupiłam się kolejno na właściwym doborze celów, treści i metod nauczania w projektowaniu efektywnych
i ciekawych zajęć edukacyjnych.

Swoje wystąpienie zilustrowałam przykładami metod pracy, tematów zajęć, rodzajów zabaw stosowanych przeze mnie w grupie dzieci 3-4 letnich w Szkole Polskiej w Barcelonie.


Dziękuję bardzo wszystkim przybyłym osobom za aktywne uczestnictwo, ciekawe obserwacje oraz wymianę cennych doświadczeń.


Ewa Hojna

Dyrektor Szkoły Polskiej w Barcelonie